poniedziałek, 29 czerwca 2015

Powoli, do przodu.


Żebyście sobie nie myśleli że my we wakacje próżnujemy, oświadczam że także pracuję nad Cezarem.
Dokładniej, to pracuję DLA Cezara (w większości). Załamał mnie stan jego sierści (nieszczęsne badania za +200zł), naczytałam się o  różnych fajnych bajerach (typu Pokusa, lepsza karma typu Fitmin oraz potrzebujemy nowej smyczy) i załamał mnie mój budżet. Więc poszłam do pracy.
I dlatego proszę mi wybaczyć przerwy w prowadzeniu bloga, ciężko pogodzić fizyczną pracę na pełny etat, opiekę nad takim psem oraz typowe zajmowanie się domem..
Ale pracujemy, i też mamy plany na wakacje. 
Aktualnie udało nam się wypracować niewielką ale umilającą życie regułę. Nazywam to "Schodzeniem synchronicznym".
Nigdy nie przywiązywałam uwagi do tego w jaki sposób poruszamy się na klatce schodowej z psem. Na górę zwykle wchodzi sam, odpięty już na parterze, ale nasz bieg na dół do tej pory wyglądał dość chaotycznie. Gdy się mocno chciało, pies gotów był połamać mi nogi a dotrzeć na dół. 
Jednak za pomocą kilku komend, powtórzeń, nagród i karceń udało nam się osiągnąć zadowalający efekt. 
Pies wygląda dość śmiesznie kiedy czeka z wyciągnięciem łapy aż zrobię krok, ale uwierzcie mi, ulga dla rąk i nóg niesamowita. Tak świetnie się przy tym skupia! Motywacją jest spacer, więc "chcesie" pieskowi wysilić. 
Oto filmik.


Zabawne: Gdy na początku zaczęliśmy schodzić w ten sposób, zainteresował się całą sytuacją sąsiad i skomentował "to co ty Pati już nie latasz z psem na dwór?" ^^ W tej klatce wiadomo było że jak słychać huk i postękiwania to znaczy że "wychodzimy".

Obserwatorzy nie działają? kliknij obrazek!