Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Choroby. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Choroby. Pokaż wszystkie posty

sobota, 25 marca 2017

Foresto


Wiosna.
Te małe demony zaczynają się budzić z zimowego snu. Głodne i nadzwyczaj liczebne.
Czas pomyśleć nad skuteczna ochrona przed chorobami przenoszonymi przez kleszcze. Nikt z nas nie chce stracić swojego kochanego pupila przez babeszjozę (nawet ja :D ).

W tym roku zdecydowałam się na zabezpieczenie w postaci dobrze wielu osobom znanej obroży Foresto.
Przekonało mnie to że:
  • Działa cały sezon. Nie muszę co miesiąc pamiętać o wycieczce do weta po kropelki na pchły i kleszcze (miałam z tym ogromny problem)
  • Obroża jest wodoodporna i po założeniu możemy o niej praktycznie zapomnieć (nie muszę pamiętać by nie kąpać psa dzień przed i dwa dni po podaniu kropelek)
  • Wbrew pozorom jest tańsza niż krople. Za rozmiar na dużego psa zapłacimy około 100-120 zł co daje ok 15zł miesięcznie (kropelki w moim wydaniu to ok 40zl)
Używamy jej od około czterech tygodni. Na chwilę obecną nie zauważyłam na psie żadnego wbitego kleszcza (kilka razy dziady po nim łaziły). Obawiałam się reakcji skóry mojego alergika na obroże z "chemia" ale obyło się bez niespodzianek. Mam zamiar testować ją cały sezon i napisać wam także rzetelne podsumowanie kolo października. Na chwilę obecną jednak polecam.
Obrożę możemy zakupić w atrakcyjnej cenie na przykład tutaj: >>NaszeZoo<< >>NaszeZoo<<

Pozdrawiamy i życzymy zdrowia. Jeśli wasze psiaki też chcą mieć zwierzątko to im pozwólcie trzymać pająka za szafą. Niech nie przynoszą z dworu kleszczy :p

niedziela, 25 października 2015

Alergia na zdrowie

Od dawna zmagam się z tajemniczą chorobą Cezara.
Wyłysienie na szyi postępowało w tempie dość powolnym lecz skutecznym.
Pisałam wam o tym tutaj : KLIK
W najgorszym okresie wyglądał tak :


Pierwsza diagnoza (styczeń) : brak witamin. Dostaliśmy suplement diety + olej z kwasami omega 3 i czymś tam jeszcze (140zł + wizyta). Po 2 miesiącach zero skutku - leki skończyły się po miesiącu ale nakazano czekać i obserwować.

Kolejna diagnoza (marzec) : alergia. Wykluczona bez badań z powodu zbyt powolnego postępu i zbyt równomiernego rozprzestrzeniania.

Trzecia diagnoza (kwiecień) : Choroba tarczycy. Konieczność wykonania dodatkowych specjalistycznych badań.
Tutaj zatrzymaliśmy się bo brzmiało to dość prawdopodobnie (ahh te internety). Jednak weterynarz prowadzący zachorował i nie było jak tego potwierdzić.
W końcu się wkurzyłam i wykonałam to co było możliwe. Morfologia + podstawowa biochemia bo badania enzymu T4 nie można wykonać w okolicy. WSZYSTKO W NORMIE!!!
No i byłam w kropce.

Z powodu choroby naszego Weta zmuszona byłam poszukać innego gabinetu. I trafiłam do "najstarszego weta w mieście", małego prywatnego gabineciku w domu rodzinnym, do weta który zajmuje się głównie bydłem.
Poszliśmy do niego z wysypką spowodowaną pchłami (Cezar zawsze był na nie wrażliwy). Czarek dostał 3 zastrzyki przeciwzapalne, krople na pchły (marki Vectra) i jakieś kremidło na widoczne zmiany. Rzecz miała miejsce 15 września.
I ku mojemu zaskoczeniu od tamtej pory sierść zaczęła odrastać w tempie ekspresowym!
Tak wyglądała prawa strona szyi na dzień 15.10.2015

A tak jeszcze 2 miesiące wcześniej :



Efekty są porażające. Ale dlaczego tak?
Z takim pytaniem wybrałam się do naszego wybawcy.
Pan Weterynarz ignorując kompletnie diagnozy poprzednich specjalistów, wysłuchując mojej wersji choroby stwierdził "Na moje oko to od samego początku była zaniedbana alergia na pchły".
Niestety, testów alergicznych u niego nie zrobię, do Szczecina jeździć nie chcę więc przez zimę postanowiliśmy z zaangażowaniem walczyć z każdą najmniejszą pchłą.
Jestem pełna nadziei. No i tym razem wydałam zaledwie 40zł (plus 2x 40zł na krople na pchły) i widać kolosalne efekty. A Cezar nawet jeszcze nie zaczął linieć ! :) :) :)
(lewa strona była gorsza, ale już widać na niej kilka kłaczków, a kryza od spodu jest piękna i gęsta, łyse placki całkowicie zarosły)

poniedziałek, 10 sierpnia 2015

Z deszczu pod rynnę...


Od kilku dni jestem kompletnie załamana. Nic nie idzie po mojej myśli.
Choroba Cezara postępuje, a ja niewiele mogę z tym zrobić...
20.07 dostałam pierwszą wypłatę za pracę na pełny etat. Następnego dnia stałam już w Rejestracji w naszej klinice by umówić się na rzeczone Badanie Tarczycy + testy alergiczne. Żeby w końcu wiedzieć co w diable siedzi, i jak to leczyć.
Pech chciał, że jedyny weterynarz który mógłby/chciałby to wykonać poszedł na chorobowe. Na 3 tygodnie. Pani M. nie zgadza się Cezara zbadać.
Wykonałam więc kilkanaście telefonów do innych gabinetów, obdzwoniłam nawet pobliskie miasta (w odległości do 50km) i nikt badań tarczycy nie wykonuje.
Dziś minęły 3 tygodnie chorobowego, więc byłam z rana w Rejestracji. Nie wrócił.... I nie wróci w tym tygodniu....
Dowiedziałam się za to gdzie mogę zrobić te testy. W Szczecinie. 1,5h drogi od domu, nie posiadając auta, nie znając kompletnie tego wielkiego miasta.... Nie napawa mnie radością fakt że prawdopodobnie będę musiała z samego rana, z psem na czczo wlec się 1,5h pociągiem pkp po czym pewnie jeszcze z godzinę komunikacją miejską. Ale najpierw oczywiście muszę jechać tam sama, by się zorientować w sytuacji, zapisać itd.
Do tego te koszta. U nas badanie to 100zł. W Szczecinie jakieś 60-70zł ale za to dochodzi mi po 20zł za przejazd pkp + tramwaje więc jakieś 120zł na całą eskapadę, więc łącznie 200zł, gdzie wiem że normalnie, nie mieszkając na takim zadupiu za badanie tarczycy dałabym 40zł!!
Szlag mnie trafi. W końcu nie wytrzymam i pójdę zmuszę tą p#$%&*ną panią M. , zastępczynię tego naszego Doktorka żeby zbadała mi Cezara.
Bo ona go nienawidzi. I się go boi. Potrafi nawet nie wejść do gabinetu gdy tam jesteśmy. Nie mam pojęcia co ona ma we łbie ale jak się boi dużych psów to się do cholery weterynarzem nie zostaje! 
To przez nią byłam przeświadczona że Cezar jest psem niedotykalskim, że nienawidzi weterynarzy. Dopiero gdy trafiłam z nim do Doktorka a pies z miłością i radością panoszył się po gabinecie i dawał brzuszek do drapania dowiedziałam się co to za kobieta....
Ta bezsilność mnie dobija. Bo jest coraz gorzej, zaczęło lecieć z boków.... Podczas szczotkowania się popłakałam jak w rękach została mi ta sierść...



Ta bezradność mnie dobija... Za 10 dni kolejna wypłata, postaram wybrać się do Szczecina, albo może doktorek wróci.....

sobota, 7 lutego 2015

Oni vs. MY ....



Post w miarę krótki i zwięzły.
W moim domu jest aktualnie paskudna atmosfera.
Cezar był u w miarę kompetentnego weta, jak na razie nie chcemy myśleć o najgorszym (tarczyca, choroby mieszków włosowych) i weterynarz postanowił najpierw podjąć terapię na odbudowę włosa okrywowego mojego księciunia. Dostałam jakieś dwa witaminowe specyfiki (olej i kropelki) które mam podawać codziennie w ileśtam-mililitrowych dawkach. Oprócz tego ścisła dieta, i za miesiąc na kontrolę czy coś odrasta. Byłam na to przygotowana, oswajałam się z myślą że leczenie może potrwać od czasu kiedy weterynarze w moim mieście rozłożyli bezradnie ręce.
Nigdy nie spodziewałabym się jednak takiej reakcji mojej najbliższej rodziny na tą diagnozę (tata i chłopak)...
Oni próbowali mnie namówić żebyśmy uśpili Czarka! ;(
Bo to się nie opłaca, bo nie ma sensu wydawać takiej kasy, bo to tylko pies, po cholerę to trzymać, kupi się nowego, zdrowego itp itd..... I tekst który mnie najbardziej zabolał : "Przecież i tak w końcu zdechnie, po co to odkładać w czasie" ...


Ale przecież Cezar jest na ciele i umyśle kompletnie zdrowym psem, tylko że wyłysiał na szyi, tyle! ;(
Idę w zaparte, i jak narazie udało mi się z współmieszkańcami domu uzgodnić że chociaż SPRÓBUJĘ go wyleczyć skoro i tak kupiłam leki na miesiąc.
Nie wiem jak to będzie bo "oni" już coś myśleli jak u weta załatwić zastrzyk...
Wiem że chodzi o kasę, rodzinka jest bardzo materialistyczna. Na same dzisiejsze leki poszło już 150zł, a jeśli to nie pomoże to rachunki będą opiewać na dużo większe kwoty. Ale płacę za wszystko co związane z psem z MOICH pieniędzy.



Nasz wspaniały dom aktualnie podzielił się na dwie strony : Oni i My.
Nie oddam go. Nie ma takiej opcji.



czwartek, 29 stycznia 2015

Pieskie życie ...

Czaruś jest chory.
Na całe szczęście nie jest to jednak choroba która niosła by ze sobą jakieś efekty poza szpetotą cielska. Jeśli może pamiętacie co się stało przed świętami w roku 2013 to będziecie nieco lepiej w temacie (pisałam o tym).

Mianowicie po otarciu sierści z szyi Cezara i wizycie u weta (diagnoza - uszkodzona krtań) aż do marca cierpliwie czekałam aż sierść na szyi zacznie odrastać. Były małe efekty po wiosennej zmianie szaty, ale w okolicach kwietnia sierść znów zaczęła wypadać. Na początku maja przeszłam się do weterynarza a ten podał mi diagnozę (bez badań) że jest to alergia na materiał obroży, że Cezarek ma bardzo wrażliwą skórę i pod wpływem barwników zawartych w obrożach (?) łysinka się powiększa. 
OK, Challenge accepted, weterynarz nasz pan. Poszliśmy do szewca, ogarneliśmy kawałek naturalnej niebarwionej skórki i zrobiliśmy z niego obrożę. Czekałam na efekty.
W okolicach lipca-sierpnia gdy znów nie było widać różnicy a wręcz stan Czarka jeszcze się pogorszył, poszłam z "mordą" do weterynarza. Niczym niezrażone babsko kazało mi czekać na kolejne linienie psa bo wtedy dopiero będą rezultaty (obecne cebulki są uszkodzone a po wylince odrosną). No i znów czas miał pomóc.

Pod koniec września z psa zaczęło się sypać, więc marsz to specjalisty, zaleciła kupno obroży łańcuszkowej lub noszenie szelek by jak najmniej narażać nowiutki meszek na uszkodzenia. Naprzemiennie używaliśmy i obroży, i szelek.
Listopad. Linienie już dawno za nami, a sierści na szyi jak nie było tak niema. Dodatkowo przeglądając zdjęcia zaczęło do mnie dochodzić że powoli acz skutecznie stan Czarkowej grzywy się pogarsza.
Poszłam do innego weterynarza, choć ten w klinice ponoć najlepszy. Dalsze gadanie o alergiach, bo skóra wygląda zdrowo itp itd etc. W końcu doprosiłam się o jakąś maść przeciwgrzybiczną oraz przeciwzapalną i smaru-smaru. 
Mamy koniec stycznia, jak do tej pory żadnych efektów nie widać a ja powoli tracę już siły. Aktualnie wygląda to tak : 

Nasz domowy budżet po świętach i sylwestrze zaczyna odbijać się od dna, więc planuję jechać do Szczecina do kliniki z prawdziwego zdarzenia by w końcu ktoś wykonał Cezarowi jakieś badania tej skóry i dał mi 100% diagnozę. Bo co prawda przypadłość nie boli, ale w oczy kole... 

środa, 26 lutego 2014

Przed-marcowe harce :p

Marzec to miesiąc szaleństw, nie tylko z kociej perspektywy. Również psy uwielbiają ten miesiąc, bo wszędzie jest tyle błota! Jest dość ciepło, ale nie za ciepło. Jest dość mokro, ale nie za mokro. Jest śmierdząco ale nie aż tak by Pańci to przeszkadzało. Czyli PERFECT! :P
U nas marzec zaczął się już w lutym. Od tygodnia aktywnie spędzamy czas na świeżym powietrzu, niekoniecznie trenując. Cezar po prostu nie współpracuje bo dostał "wścieczki" (męski odpowiednik cieczki) i zachwyca go cały świat. Poza mną i najbliższym moim otoczeniem !
Zaczęły się porządki na działce. Przycinanie drzewek, drobne naprawy, odbłacanie ścieżki itp itd etc. Czyli Czarek codziennie ma okazję poszaleć na 5 arach ziemi. Bez sztuczkowania i komend. Totalna swoboda.
Często też chodzimy na bagna, na widokówkę. Ehh... BAGNA! Wyobrażacie sobie co się tam aktualnie dzieje.
Pokrótce. Cezar puszczony :

Dwie minuty później : 


Wspaniały efekt prawda?

Nie przejmuję się jego wyglądem, bo na szczęście malamucia sierść ma w pakiecie samooczyszczanie, i po ok 2h na balkonie piesiu jest czyściutki i ... nie. Może nie pachnący :)
Ale kto by go tam wąchał! 
Na jakiś czas niestety mamy wypady w bagna z głowy, chyba że znajdę wodoodporny opatrunek. Cezar rozwalił sobie "Bóg wie jeden o co" łapę. Ma otwartą około 2cm szeroką i 1cm głęboką rankę na przedniej łapce i zachowuje się conajmniej jakby umierał. Założyłam mu opatrunek i przemyłam to Rivanolem i nawet nie protestował. Podał łapę, odwrócił łeb i "rób co musisz!". Kochany piesek ! 

Nadal nie kupiłam wkręta w ziemię, ale będę jutro musiała skoczyć do zoologa po niego. Bo trzeba mimo opatrunku jakoś okiełznać tą jego "retrieverowatość".
I na koniec : Słodkie zdjątko Cezara i Belli.
Nie. On jej nie zje. On ją kocha. 

sobota, 28 grudnia 2013

Władca na chorobowym

Przyszła pora opisać, cóż to takiego strasznego stało się w przedświąteczny poniedziałek... Będzie długo.


Z powodu całego świątecznego i noworocznego zamieszania zdecydowałam że nie dam rady spędzać z Azą na działce odpowiednią ilość czasu (mój ojciec też) więc na dwa tygodnie suczka jest u siostry, w starym domu.
I właśnie w poniedziałek ją zaprowadziłam, zdjęcia widzieliście przy okazji. Obyło się bez problemów, psiunia zadowolona poszła do kojca, ja wypiłam kawę i wróciłam z Cezarem do domu (dom siostry jest na obrzeżach miasta, mój w centrum).
Po powrocie do bloku Cezar był jakiś nieswój. W końcu ok 21 wykorzystał okazję i zwiał, skubaniec umie otwierać drzwi. Oczywiście poszłam go wołać, po jakichś 30 minutach dzwoni siostrzyczka że Czarek jest u niej.
Nie chciało mi się lecieć taki kawał to jej kazałam go przenocować i przyprowadzić na następny dzień już na wigilię. Nieraz już tam nocował, problemu z tym nie było.
Ale była tam już Aza, więc kojec zajęty. Wspaniałomyślna siostrzyczka postanowiła że aby dać suczy trochę spokoju przywiąże Czarka z drugiej strony domu na długim łańcuchu. Nie powiadomiła mnie o tym...
A Czarek spanikował. Nigdy nie był do niczego wiązany. Wyrywał się prawdopodobnie całą noc. 
We wtorek rano obudził mnie telefon. Przerażenie, alarm! , Czarek charczy i się dusi. Siostra zapłakana przeprasza mnie jak najęta a ja szybko, szybko po pieska, biegiem!. Szczęście że to Wigilia a nie święta, do 14 weterynarz był czynny to od razu pobiegłyśmy po ratunek...

Diagnoza : Uszkodzona krtań i prawie do zera wytarta sierść na szyi. Przez miesiąc kategoryczny zakaz noszenia obroży, półpłynne lub miękkie pokarmy przez dwa tygodnie. Za miesiąc się zgłosić.
Już w Wigilijny wieczór Cezarek czuł się dużo lepiej. Byle nie naciskać na szyję, bo ma siną i obolałą. Tymczasowo chodzi w samoróbach szelkach spacerowych, szytych na ekspresie. Szukam dość tanich szelek norweskich (p's nie obrażę się za linki ).

Biedactwo moje... Taki przerażony był jak po niego przyszłam... :(
Co w tym wszystkim najgorsze? CZY PRÓBOWALIŚCIE KIEDYŚ CHODZIĆ Z TRENOWANYM MALAMUTEM W SZELKACH NA SPACERY? Bogu dzięki że nie ma śniegu i lodu bo bym już dawno połamana była... I jeszcze dochodzi fakt że NIE MOGĘ go karcić za ciągnięcie na spacerach, bo zniszczę w nim cały zapał do pracy w szorkach. Po tym miesiącu chyba zrobię zdjęcie moich bicepsów, pośmiejecie się :)

A na dowód tego że z Cezarem lepiej fotki z świątecznego spacerku. Naprawdę wyszłam z nim w tej czapie na miasto! Przechodnie byli zachwyceni, cielę też bo w końcu w centrum uwagi było i każdy go głaskał ! 

Obserwatorzy nie działają? kliknij obrazek!