Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Fotografia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Fotografia. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 28 maja 2017

Odpocznij


Od długiego czasu panuje w internecie coraz to większe "parcie na sport" .
Wszyscy coś ćwiczą. Czy to skakanie przez kij od miotły nazywają "agility", sztuczkowanie "obedience" a rzucanie plastikowej zabawki "frisbee" (autohejt!). Najczęściej amatorsko, w zaciszu podwórka czy salonu. Wszyscy chcą być tacy jak nasi idole (każdy z nas ma wzór do naśladowania w psim światku).
To jest bardzo dobre. To się chwali. Dobrze jest uprawiać jakiś sport, ruszać się, rozwijać skrzydła. A jednak coraz częściej wydaje mi się ze zapominamy o tym co równie ważne. Psiarzu, weź smycz, wyjdź na łąkę, odpocznij.


Na własnym przykładzie. Zaświrowałam na punkcie posłuszeństwa. Nasze długie spacery zawsze polegały na bezustannym przywoływaniu psa do nogi. Wciąż rozpięta nerka z pół kilograma smaczków, kliker w dłoni, co kilka minut powtórka jakiejś komendy. Lub inaczej, Pati idzie na zdjęcia. Aparat w ręce, pies pod ścisłą kontrolą, seria za serią bo może coś wyjdzie. W między czasie endomondo, messenger, aparat w telefonie (trzeba coś wrzucić na endo i insta!). Tak mniej więcej wyglądały ostatnie 3 miesiące. Poza spacerami psa miałam w poważaniu bo przecież musi odpocząć psychicznie żeby się należycie skupiać!


I w ten sposób zje^$%am wszystko. Cały zeszły rok świetnie nam szło, początek roku polegał głównie na odpoczynku od wszystkiego i rozpoczęciu kariery zawodowej ale potem ześwirowałam.
Zapomniałam że mój pies nie wchodzi w tryb pracy. Nie cieszy się z tego że coś mu wyszło, nie obchodzą go małe porażki. On to wszystko robi dla mnie, dlatego że ja chcę żeby kolejny raz dostawił do nogi. Dlatego że ja chcę mieć idealnego super wytrenowanego psa. Dlatego że ja mam ambicje pokazać wam kiedyś na filmiku "Widzicie z malamutem też się da!". On byłby szczęśliwszy po prostu idąc przed siebie, wąchając trawkę, goniąc piłeczkę.
Wstyd się przyznać, że zapomniałam o jego potrzebach.


Naprawiamy sytuację.
Trzeba kochać swojego psa. Szanować jego potrzeby. Czasem warto dać mu być po prostu psem. Niech goni za zającem, wytarza się w błocie, poszczeka na wiatr.
A ty psiarzu, oddychaj.


środa, 7 grudnia 2016

Listopad


Kolejna i ostatnia już notka tego typu. Podsumowanie 11 miesiaca tego roku.
Miesiąc listopad upłynął nam nadzwyczaj pracowicie, lecz nie ze względu na Cezara a psa mojej koleżanki Skippera.
Jakoś w połowie listopada dostałam telefon od mojej starej przyjaciółki Angeliki że wróciła z 8 miesięcznego wyjazdu do Holandii. I odbiera swojego psa z kojca chce go znów nauczyć żyć w mieście.

Skiper ma 2 lata i jest kompletnie nie ogarniętym życiowo amstaffem. Pierwsze spotkanie pełne było niepewności bo chodziły plotki że Skiper zagryzł jakiegoś psa na wsi, że jest agresywny. Ale na szczęście nie potwierdziło się to, pies jest mega przyjazny do wszystkiego.
Najgorzej było z chodzeniem na smyczy. Próbowałam chodzić z nim na obrożę + dławik za uszami ale pies nie reagował. Na żadne zatrzymywanie się czy słowne reprymendy też nie. Skip nie jest ani trochę karny, przynajmniej nie był przez pierwsze dwa tygodnie.
Wybawieniem okazały się szelki Easy Walk zrobione na szybko przeze mnie, z polarkiem pod kolor Skipowego błękitnego oczka. Problemy nad którymi teraz pracujemy to zaborczość względem zabawek i wyciszanie się w domu. Zaborczość taka że jak masz piłkę pies za wszelką cenę chce ci ją odebrać. A Cezar + piłka w odległości paru metrów = martwy Cezar.

Czarek nadzwyczaj dobrze znosi nowego towarzysza spacerów. Jak na razie pogryzły się dwa razy, za każdym razem z winy Skippera który nie wytrzymał i bronił zasobów. Cezar zachowywał się idealnie. Oddał na tyle na ile musiał by nie zginąć, pozwolił odciągnąć od siebie agresora a po wszystkim nie chował urazy do kolegi.
Nie myślałam że Cezar okaże się tak dobrym nauczycielem psich zasad. Poprzez wspólne spacery udało mu się warknięciami i kłapnięciami tak ustawić sobie amstaffa że ten nie narusza już jego przestrzeni osobistej (zwykł skakać) i chodzi przy nim jak w zegarku. Mamy problem bo gdy nagradzam lub sztuczkuję z Cezarem ten kłapie zębami na Skipera, nawet nie próbowałam dać jedzenia amstaffowi bo nie wiem czy nie skończyło by się to bójką. Nigdy też nie wprowadziłam obcego psa do jego domu co mam nadzieję zmienić. Z zaborczością względem smakołyków chyba nie będę zbyt wiele robić bo w końcu Skip to jednak obcy pies. Mam nadzieję że kiedyś przy szczeniaku nie będzie takiego problemu. Z resztą, damy radę! Nie takie rzeczy w końcu osiągnęliśmy prawda?

Z Obedience udało nam się osiągnąć tyle że pracujemy przy innym biegającym psie bez rozproszenia uwagi. Muszę się wziąć za siebie bo kompletnie zaniedbałam uczenie psa nowych rzeczy, chyba od dwóch czy trzech miesięcy nie ogarnęliśmy żadnej sztuczki czy komendy.
Zbliża nam się podsumowanie roku, rywalizacja trwa w najlepsze i już chyba wszyscy wiemy kto zwycięży :) Szykuję się do zakupu paru prezentów dla psa pod choinkę, chcę mu kupić Chuckit Max Glow ale nie wiem czy mi się uda. Cezar je Joserę, przyszła kolejna zamówiona paczka SensiPlus.
No i czekamy na prawdziwą zimę, ze śniegiem, bo u nas w zachodniopomorskim raczej nie padało :)

sobota, 5 listopada 2016

Październik

Najgorszy miesiąc w tym roku. Ciągłe deszcze, brak motywacji i jesienna chandra skutecznie zrujnowały nasz plan. Ale wyzwanie "jesień z black&white" trwa i znów udało nam się odchaczyć kilka punktów.
  • Zmienić wygląd bloga na jesienno zimowy - zmieniony, bardzo mi się podoba, to bardziej mój klimat niż radosne chmurki. Nareszcie wróciliśmy do stylu black&white. Nowy szablon, zaktualizowane strony (pojawiły się recenzje) i uroczy kursor i wiele innych drobiazgów. 
  • Obedience - zamiast próbować nowych rzeczy staram się do szlifować stare chodzenie w kontakcie ze zmianą tempa, przywołanie w ekstremalnych sytuacjach (pogoń za lisem, stop, do mnie). Do szewskiej pasji doprowadza mnie pozostawania w komendzie. Ładnie wykonuje siad, stój, leżeć i zostanie w tej pozycji aż do zwolnienia ale już waruj (smutny pies) , ukłon czy leżenie na boku wymaga dopracowania.
  • Kompletnie zrezygnowałam z frisbee, bo po prostu już nam nie idzie. Robimy dłuższą przerwę by znów stało się atrakcyjna zabawą a nie przymusem.
  • Chodzimy na długie spacery. Nie mogę się zmusić by wsiąść na rower, zimno! :) zbieramy grzyby,  robimy zdjęcia. 93km w tym miesiącu.
 Powoli dojrzewam do kupna jakieś starej używanej lustrzanki bo przez ostatnie pół roku zabieram aparat wszędzie robię mnóstwo zdjęć i szukam kadrów lecz mocno ogranicza mnie jakość i automat. Uznałam że spróbuję :)
Piździernik upłynął nam więc na nudzie, próbach sztuczkowania w domu, intensywnym poszukiwaniu pracy i grzybobraniu. Nie jestem dumna z tego co osiągnęłam (poza blogiem) ale podejrzewam że każdy ma w życiu taki okres, że nic się nie chce i tylko leży pod kocem z kubkiem kakao :) 
Miejmy nadzieję że w listopadzie będzie lepiej. W końcu zima miała być dla nas najlepszym okresem w roku. 
Pozdrawiamy z kanapy.

wtorek, 6 września 2016

Sierpień


Nadszedł czas na podsumowanie sierpnia.
Przeżywam ostatnio niemały kryzys motywacyjny. Zrobiłam rachunek sumienia i wychodzi na to że nie mam już co robić więc nie będzie to wyłącznie podsumowanie sierpnia ale nawiązanie do Postanowień noworocznych .
  • Galop/Uciąg - nadal postanowienie odwołane do co najmniej października.
  • Postawy posłuszeństwa - zaliczone. Na dniach pojawi się filmik który obiecałam wkleić. Nadal będziemy ćwiczyć ale to co sobie zaplanowałam z tym psem zostało już osiągnięte i nie skupiam się na Obi tak jak wcześniej.
  • Skakanie - zaliczone. Pies łapie dysk tak jak mi się zamarzyło. W ciągu kilku dni dotrze do mnie Frisbee z odzysku (padło na trixie activity) i bedziemy pracować nad dobrym chwytem. Ale poziom który chciałam osiągnąć tu też uzyskałam. 
  • Obrośnięta łysinka i stabilny stan zdrowia - zaliczone, Okazjonalnie zdarzają się hotspoty ale tak już jest z alergikiem. Waga też już odpowiednia
  • Więcej spacerów z koleżankami i ich psami - ten punkt był spowodowany chęcią socjalizacji mojego chodzącego terminatora. W związku z tym że Cezar już lubi inne psy - zaliczony.
  • Zwiedzanie okolicy - zaliczony. W tym roku przeszliśmy 698km i przejechaliśmy 208 co daje 913 km szlajania się po okolicy.
Tak więc teraz co najmniej do października nie mamy co robić. Początkowy power całkiem mi przeszedł bo okazało się że mam co chciałam i nie mam celów na przyszłość, Doszło do tego że prosiłam dziewczyn na FB o wyzwania.
Znacie powiedzenie "Umiesz liczyć licz na siebie?"
Zrozumiałam że Cezar jest MOIM psem, i to JA muszę zdecydować jaki jest następny krok naszej wspólnej pracy. Co jeszcze chce z nim osiągnąć. Bo nie jest moim zamiarem zrezygnować z wszystkiego i chodzić tylko na nudne spacerki. Chodzi o to by się rozwijać prawda?

Tak więc, muszę pomyśleć. Nie powiem, przydały by się wasze sugestie jeśli chodzi o sztuczki. Umiemy :
  1. Podstawowe jak siad/łapa/daj głos/leżeć/zostaw/do mnie
  2. Waruj aka smutny pies
  3. Hop w miejscu/przez coś/przez nogę
  4. Obrót
  5. Ukłon
  6. Beczka
  7. Bąbelki
  8. Pingwin (wchodzenie miedzy moje nogi co prawda bez stawania na moich stopach bo boli)
  9. Slalom między nogami
  10. Wejdź na coś (czterema łapami)
  11. Wstydź się.
  12. Komendy zaprzęgowe
Czarek nie ogarnie sztuczek typu poproś/suseł, nie ten kręgosłup. Była bym wdzięczna za jakieś średnio zaawansowane komendy które przychodzą wam na myśl.

Czas na poważne zastanowienie się co ja w sumie chcę osiągnąć, czas postawić sobie nowe cele w szkoleniu i do nich dążyć. Jak uda mi się zebrać myśli i stworzyć jasny plan działania powiadomię was o tym, może co niektórzy coś podpatrzą i ruszą znów z kopyta jak na początku roku.
A tymczasem idę spać. Cześć! 

P'S widzieliście nowe szelki Cezara? Przerosłam samą siebie. Tak robiłam sama z materiałów z odzysku :) >>KLIK<< 

wtorek, 9 sierpnia 2016

Lipiec

Wiem, wiem... Miałam dodawać notki bardziej regularnie. Niestety nie nie zawsze układa się po naszej myśli.
Lipiec był bardzo pracowitym dla mnie miesiącem, lecz "psie sprawy" musiały
iść na dalszy plan. Tydzień trwał gruntowny remont kuchni a kolejny tydzień sprzątanie po nim i z bólem serca przyznam że nie zawsze był czas by wyjść z psem na spacer. Zdarzały się dni gdy musiała wystarczyć sikupa pod blokiem.
Z racji tego postanowienia noworoczne wzięły w łeb choć jak na ten okres i tak jesteśmy na dobrej drodze do ich całkowitej realizacji.
Lipiec to dla nas miesiąc frisbee. Z powodu małej ilości czasu na nasze standardowe długie spacery to właśnie na tym się skupiliśmy. I dziś z dumą przedstawiam wam króciutki filmik jak nam idzie.


Tak , cezar zaczął BIEGAĆ ZA FRISBEE. Może nie jest to poziom DCDC ale i tak to ogromny postęp jak na tą rasę i tego psa.
A poza tym :
  • Posłuszeństwo - work in progress. Opanowaliśmy w miarę dobrze zmianę tępa w trakcie chodzenia przy nodze. 
  • Sztuczki - nie mam pomysłu
  • Kilometry na endo - przeszliśmy 125 kilometrów odbywając 26 spacerów zarejestrowanych w ciągu 38 godzin. Jest moc! Od  leniwego marca nie spadamy poniżej 100 kilometrów :) 
Oprócz tego w minionym miesiącu udało mi się trochę rozwinąć w kwestii fotografii. Nadal używam mojego starego "dziadka" tj cyfrówki z panasonica którą robiona była większość zdjęć na tym blogu. Zafascynowało mnie jednak szukanie nowych kadrów - mniej oczywistych niż słodki ryjek Cezara, i udało mi się nawet zrobić dwie "sesje". Przy robieniu sobie zdjęć z Czarkiem użyłam samowyzwalacza w postaci koleżanki :P







Inne niepsie zdjęcia  KLIK - KLIK - KLIK - KLIK
Może i "dupynieurywa" ale dla mnie to ogromy skok motywacyjny ze wyszły i że są w miarę , może kiedyś kupię lepszy sprzęt i będę się w tym bawić? Nie wiadomo :) Pomarzyć ludzka rzecz :) 

P'S mam już zdjęcia do DIY smyczy regulowanej - banalnie prostej! A wy nadal czekacie na notkę o naszych ostatnich zakupach :P 

poniedziałek, 11 lipca 2016

Czerwiec



Na początku pragnę was przeprosić za nieobecność. Nie obiecuję jednak że notki będą pojawiać się regularnie. Systematyczność zawsze była moim problemem, i mam takie podejście, że jeśli nie mam o czym pisać to nie piszę wcale bo po co mam na siłę kombinować i zgapiać czyjeś tematy. 
Kilka osób wie że Czerwiec upłynął nam aktywnie głównie ze względu na rywalizację na Endomondo, tym razem z 9 osobami z psiej blogosfery. 
Przeszliśmy tym razem mniej szalone 180 kilometrów. Spędziłam sam na sam z psem co najmniej 47 godzin. I może jestem szalona, ale mimo 5 lat posiadania Czarka pod swoim dachem wciąż zachwycam się jego wyglądem i charakterem :) 

  • Podstawy posłuszeństwa - podczas wielu spacerów udało nam się wypracować może nie do końca OBIkowe co przydatne chodzenie przy nodze bez smyczy. Gdy wymijam kogoś na wąskiej polnej drodze przywołuję psa do nogi i idziemy bez konieczności łapania za obrożę. Jesteśmy w trakcie nauki obchodzenia przedmiotów, umie obejść słup/drzewo jeśli pokażę na nie ręką, ale przed nami jeszcze dużo pracy. Nadal nie zabrałam się za siad/stój z marszu ale coraz lepiej idzie nam wykonywanie komend na odległość. 
  • Skakanie - z racji tego że Cezar schudł około 2 kg (domowa waga nie jest zbyt dokładna gdy pies trzęsie się jak galareta a ja nie mam w domu faceta który z psem na rękach nie przekroczył by bariery 120kg) skakanie idzie nam coraz lepiej. Odrywa się od ziemi, ładnie wyskakuje w górę, aportuje dysk ale mu się do niego nie spieszy xD Cel jednak został osiągnięty, wystarczy wieczorem około 10-15 rzutów i pies jest zziajany. Planujemy kupno bardziej profesjonalnego dysku bo te z pepco odbijają się od zębów. Możecie pomóc wybrać? Hero Air , Fastback , Trixie 

  • Spacery z koleżankami i ich psami - udało nam się zaliczyć całkowicie spontaniczne spotkanie z latającą bullterrierką, z którą Cezar wybawił się za wszystkie czasy. Dwa razy przyjechał do mnie mój przyjaciel i wziął ze sobą swojego psa, atmosfera była raczej chłodna ale psy się tolerowały będąc razem na łące. Swoją drogą zawsze zachwyca mnie więź niektórych psów z właścicielami, Piotr nigdy nie założył swojemu kundelkowi obroży czy smyczy (mieszkają na wsi na gospodarstwie) a gdy przyjeżdża z nim do miasta to pies po prostu biegnie obok roweru. Nie schodzi na ulicę. Nie zaczepia psów ani kotów. Zawsze podejdzie gdy przyjaciel go zawoła. Dla mnie i Cezara to niesamowite :P 
  • Sztuczki - nauczyliśmy się "w miarę" slalomu między nogami (na tyle na ile z takim cielakiem to możliwe). Staram się także wyklikać mu aport , ale coś poszło nie tak. Na chwilę obecną Cezar goni w te pędy za piłką, bierze ją w pysk, robi dwa kroki i gdy usłyszy "przynieś, no DO MNIE" wypluwa zdobycz i leci do mamy po ciastko xD 


P'S zmotywujcie mnie do notki o naszych zakupach i DIY (w sensie co zrobiłam) bo nadal uważam że to marny pomysł skoro nie kupuję Hurrty ani Ruffwearów :P 

poniedziałek, 6 czerwca 2016

Maj

Piąta już u nas notka z tej serii. Czyli nasze postępy w tym miesiącu.
Maj kojarzy mi się przede wszystkim z naszymi codziennymi spacerami po kilka/kilkanaście kilometrów.
Z powodu wspólnej rywalizacji dostaliśmy z Cezarem ogromnego kopa i udało nam się w ciągu miesiąca wspólnie przespacerować, uwaga! 215 kilometrów!
Z dniem dzisiejszym odchodzę od swoich postanowień z początku roku związanych z Bikejoringiem, skończyliśmy sezon, być może powrócimy do treningów na jesieni i wtedy znów będę próbowała nauczyć cielaka uciągu i zachęcić go do galopu.

  • Podstawy posłuszeństwa - odkryłam na nowo kliker. Udało nam się po odpowiednim rozgrzaniu mózgu doprowadzić do płynnego wykonywania komend : siad - pac (leżeć) - waruj -  wstań - idziemy (kontakt) - stój (bez siadania) oraz każdą serię zmiany pozycji prawie bez pomyłek. Zepsułam chodzenie przy nodze pozwalając mu wykonywać to ćwiczenie niedokładnie podczas spacerów, i teraz Cezar obraca łbem jak szalony, ale jesteśmy na dobrej drodze. Teraz na cel bierzemy dostawianie do nogi i nieszczęsne komendy z marszu.
  • Skakanie - było kilka treningów frisbee, ale raczej kiepskich. Skacze już dobrze, ale nie ma tej motywacji co na początku. Muszę zainwestować w inny dysk (te są za sztywne) i w domu przekonać go że naprawdę warto to łapać :) 
  • Więcej spacerów z koleżankami i ich psami - udało nam się zabrać psa sąsiadki na spacer. Trzy razy. Zanim sąsiadka zabroniła mi jednak go brać, bo po powrocie z takiej wycieczki (8-9km, 2 godziny) Timi śmierdzi "polami" i trzeba go kąpać.... Na szczęście im robi się cieplej tym więcej ludzi wychodzi z psami, a ja zaczęłam chodzić z Cezarem w miejsca gdzie bywają psiarze. Więc teraz praktycznie na każdym spacerze cielę bawi się z jakimś Yorkostworem czy kundlem :) 
  • Zwiedzanie okolicy - z powodu warunków atmosferycznych (piekło na ziemi) chodzimy tylko nad wodę. A wodę mamy na dwóch trasach. Może pokonam mój strach przed dzikami (szczególnie lochami) i zaczniemy się wybierać do lasu nad rzeczkę. 
Punkty więc odhaczone. A jakie postępy poczyniliśmy oprócz tego?
    • Sztuczki - nauczyłam Cezara wykonywać następujące komendy : Wstydź się, Waruj (aka smutny pies), Bąbelki oraz Wejdź (w tym wchodzenie na wagę łazienkową!) 
    • Waga - mój pies waży obecnie 43kg. Przed kastracją ważył 40kg, w najgorszej chwili 46.6kg. Czyli zrzuciliśmy jakieś 3,5 kg w miesiąc! Mimo to zadziwia mnie że wizualnie pies się nie poprawił, brzuch nadal nie jest podkasany, a między łapkami na klatce piersiowej ma taką kulę skóry/tłuszczu co się trzęsie jak biegnie. Miejmy nadzieję że za jakieś 1,5kg - 2 kg będzie dobrze :) 
    • Przywołanie i zaufanie - nauczyłam się ufać temu psu. Gdy go puszczam nie rozglądam się już panicznie czy czasem nie widać gdzieś innego psa. Nawet jak widać to co? Przecież wiem że się odwoła albo grzecznie się pobawi. Puściłam go ostatnio w lesie (trasa rowerowa dookoła jeziora wiedzie przez las, ale taki las miejski w którym nie ma dużych zwierząt są tylko wiewiórki i szeleszczące krzaki) i pies zachowywał się Idealnie. 
    • Kondycja - czytelnicy tego bloga wiedzą że Cezar od zawsze był energooszczędnym psem. Teraz trochę się to zmieniło, w domu nadal głównie śpi, ale zdarza mu się zapraszać do zabawy, być upierdliwym gdy pani siedzi przy kompie, a około 17-18 wstępuje w niego diabeł i domaga się spaceru. A więc, chcąc nie chcąc, chodzić trzeba :) 
Pozdrawiamy.

czwartek, 12 maja 2016

Woda.....

Dla Cezara wszystko to woda.
Kałuża to woda.
Rów odwadniający to woda.
Bagno to woda.
Rzeka typu "smródka" to woda.
Podejrzewam że ściek to też woda.
A Czarek uwielbia wodę.
Jak do tego doszło? A no na przykład : Piękna pogoda. Spacerek. Pies ideał. Nagle pojawia się rzeczka której zapach pozostawia wiele do życzenia. I co robi Cezar?
No własnie. Pani krzyczy, że smród, że fuj! Co robi Cezar?
No oczywiście. Jak go nie kochać? Przecież to wszystko dla mnie. Śmierdziało, więc się wytarzał w pachnącej padlince żeby już nie śmierdziało :)
A do tego jak doszło? A no pole, wielkie puste pole. I nagle hyc, psa niema. Gdzie pies?
Bez psa, zdążyłam go wyjąć.
Od dziś obiecuję sobie, że spacery bez smyczy będą odbywać się tylko i wyłącznie w okolicy jeziora, gdzie jest możliwość wymoczenia psa poprzez przeciągnięcie go wzdłuż pomostu (sam nie pływa).
Wam też zdarza się prowadzać świnię na smyczy?

P'S Zaczynam rozumieć heartchakrę i jej kombinezony kosmonauty. Zdjęcia i gif są tylko z ostatnich dni. To będzie interesujące lato...

wtorek, 29 marca 2016

Pierwsze wodowanie tej wiosny



W marcu leniuchujemy.
Zrezygnowałam z treningów na rzecz spokojnego relaksu na polach i długich spacerów.
Wczoraj właśnie na taki spacer się wybrałam. Miał być kawałek nad jezioro, okazało się że wydreptaliśmy 9km czyli naszą normalną trasę do treningu pieszego w SLED.
Po raz pierwszy w tym roku pozwoliłam wejść Cezarowi do wody.

Z racji że mieszkamy rzut kamieniem od jeziora oczywistym jest że Cezar wodę kocha. Ale tylko do wysokości podwozia :)
Latem na czas największych gorączek potrafi się kawałek przepłynąć, a jeśli idziemy rodziną na dziką plażę pilnuje nas jak gąsek.
Najczęściej jednak wygląda to tak :




Mam jednak nadzieję że gdy zrobi się cieplej dam radę namówić go by pływał sam. Może za piłeczką?
Frisbee nie wyszło, mamy przerwę, ale efektem ubocznym tego sportu w naszej ekipie jest całkiem niezły aport (tj bieg za przedmiotem, podniesienie, parę kroczków i wypuszcza) więc może spróbujemy pływać. Byłby to niezły sposób na schłodzenie psa podczas treningów czy przejażdżek rowerem.
Zastanawiam się nad sztuczką "bąbelki" ale nie mam odpowiedniej miski.
Bo nurkować już umie :)

Gdy czytam tekst tej notki dochodzę do wniosku że bardzo nisko upadłam. Bla bla bla...Woda... Bla bla... Słodkie zdjęcie... Bla bla....
Nie mam motywacji na nic. Przechodzimy kryzys treningowo/sztuczkowo/moralny....
Przepraszam.

Macie jakieś rady dla dwóch śmierdzących leni?

P'S Nowy wygląd bloga psuje mi koncepcję Black&White ale miało być mniej mrocznie :)

piątek, 18 marca 2016

Luty

Z wielkim opóźnieniem nareszcie udaje mi się wkleić notkę z podsumowaniem lutego.
Niestety na początku marca byłam zmuszona wyjechać na dwa tygodnie stąd takie spóźnialstwo.
W lutym osiągnęliśmy.... niewiele.
  • GALOP - Udało mi się wypracować to że pies biegnie, jeśli i ja biegnę. Niestety tylko dwa razy wybraliśmy się na taki trening, jestem leniwa i wolę siąść na rower... Może wiosną przy lepszej pogodzie będzie mi się lepiej z nim biegało. 
  • UCIĄG - .... :( 
  • PODSTAWY POSŁUSZEŃSTWA - ... Stoimy w miejscu. Pies po 3 minutach ma zwarcie mózgu.
  • SKAKANIE - nadal szlifujemy jego wyskoki. Z powodu dodatkowych kilogramów niezbyt dobrze mu to idzie... Udało się zaledwie parę razy oderwać wszystkie łapy od ziemi.
  • OBROŚNIĘTA ŁYSINKA - tu się mogę pochwalić. Łysego placka już nie ma. Nieświadomy niczego przechodzień w życiu by nie pomyślał że pies w sierpniu 2015 wygladał tak :
Teraz wygląda pięknie *.*
  • WIĘCEJ SPACERÓW Z KOLEŻANKAMI I ICH PSAMI - nie udało się, daję sobie spokój z próbami wyciągnięcia tych leniwych krów na spacer do lasu. Założyłam konto na DingDogu, w sąsiednim mieście jest kilka psiar, może się uda. 
  • ZWIEDZANIE OKOLICY - no tutaj zaszaleliśmy. Nie zliczę już ile nowych tras wymyśliliśmy, prawie za każdym razem idziemy w inne miejsce. Okazało się że moje miasto jest pod tym względem świetne, mamy tu mnóstwo takich ścieżek. W lutym stuknęło nam 115km, treningi były regularne. Czasem pieszo, częściej rowerem.


Oprócz tego w lutym zaszalałam z DiY. 
Zamówiłam z allegro 10m taśmy w dwóch kolorach i powstały : 
Mamy też :
Smycz z liny

Wiem że wiele osób ma ostatnio problemy z motywacją do pisania bloga. Ja też często się zastanawiam czy jest sens to pisać. Wstyd mi że pies mi przytył. Że jest leniwym kanapowcem. Że bawię się w jakiś pseudoBikejoring i udaję że to pies sportowy...  Ale jestem dumna że wyzdrowiał i wygląda tak jak od lat powinien. I że merda ogonem jak widzi szorki.
Pozdrawiamy!

Obserwatorzy nie działają? kliknij obrazek!