sobota, 7 lutego 2015

Oni vs. MY ....



Post w miarę krótki i zwięzły.
W moim domu jest aktualnie paskudna atmosfera.
Cezar był u w miarę kompetentnego weta, jak na razie nie chcemy myśleć o najgorszym (tarczyca, choroby mieszków włosowych) i weterynarz postanowił najpierw podjąć terapię na odbudowę włosa okrywowego mojego księciunia. Dostałam jakieś dwa witaminowe specyfiki (olej i kropelki) które mam podawać codziennie w ileśtam-mililitrowych dawkach. Oprócz tego ścisła dieta, i za miesiąc na kontrolę czy coś odrasta. Byłam na to przygotowana, oswajałam się z myślą że leczenie może potrwać od czasu kiedy weterynarze w moim mieście rozłożyli bezradnie ręce.
Nigdy nie spodziewałabym się jednak takiej reakcji mojej najbliższej rodziny na tą diagnozę (tata i chłopak)...
Oni próbowali mnie namówić żebyśmy uśpili Czarka! ;(
Bo to się nie opłaca, bo nie ma sensu wydawać takiej kasy, bo to tylko pies, po cholerę to trzymać, kupi się nowego, zdrowego itp itd..... I tekst który mnie najbardziej zabolał : "Przecież i tak w końcu zdechnie, po co to odkładać w czasie" ...


Ale przecież Cezar jest na ciele i umyśle kompletnie zdrowym psem, tylko że wyłysiał na szyi, tyle! ;(
Idę w zaparte, i jak narazie udało mi się z współmieszkańcami domu uzgodnić że chociaż SPRÓBUJĘ go wyleczyć skoro i tak kupiłam leki na miesiąc.
Nie wiem jak to będzie bo "oni" już coś myśleli jak u weta załatwić zastrzyk...
Wiem że chodzi o kasę, rodzinka jest bardzo materialistyczna. Na same dzisiejsze leki poszło już 150zł, a jeśli to nie pomoże to rachunki będą opiewać na dużo większe kwoty. Ale płacę za wszystko co związane z psem z MOICH pieniędzy.



Nasz wspaniały dom aktualnie podzielił się na dwie strony : Oni i My.
Nie oddam go. Nie ma takiej opcji.



Obserwatorzy nie działają? kliknij obrazek!